Column geschreven door Linda

Op 6 juli vierden wij dat onze zoon alweer 1 jaar werd. 1 jaar alweer! Waar blijft de tijd? En wat is hij gegroeid in één jaar. Hij werd geboren als baby die niks kon en nu is hij een kereltje dat al bijna los kan lopen. Ongelofelijk! Een bijzondere ervaring om zijn eerste verjaardag te vieren. Je beleeft alles heel intens; de hele bevalling ‘maak je weer mee’. Je staat stil bij het moment dat de weeën begonnen een jaar geleden en dat zoonlief geboren werd. Bijzonder! Alleen nu zonder pijn… alleen maar blijdschap en feest.

Zoon had niet door dat wij zijn eerste verjaardag vierden. Wel genoot hij van de aandacht en de taart en snaaierij die hij van iedereen kreeg. Hij wist zijn weg wel te vinden naar de lekker dingen; iedereen stopte hem wat toe. Gevolg: avondeten ging er niet in. Maar dat geeft niet op zo’n dag. Papa en mama daarentegen waren veel meer bezig met zijn eerste verjaardag. Tot in de puntjes had ik alles geregeld. Versiering, taart met zijn foto, taart met een auto, Jip & Janneke-tafelkleden, Jip & Janneke-bordjes en -bekertjes. Was ik niks vergeten? Alle boodschappen in huis? Onbewust maakte ik mij toch druk en eigenlijk is dat de grootste onzin.

Zoonlief vond vooral de ballonnen prachtig. Dat was waarschijnlijk echt het allerleukste van zijn verjaardag. Hij kon er niet vanaf blijven. Weggooien, ophalen, weggooien, ophalen, in de lucht gooien en verwonderd kijken naar hoe het dan zacht weer op de grond terecht kwam. En niet te vergeten de slingers waar zijn TripTrap mee versierd was. Die hebben geen lang leven gehad. Hij vond het leuker om ze eraf te trekken en vervolgens in stukken te scheuren. Maar ach, alles mag op zo’n dag. Bij het ontbijt was hij ook alleen maar gefascineerd door de ballonnen. Zijn krentenbol zag hij niet liggen en de cadeautjes uitpakken wilde hij helemaal niet.

Vonden jullie het ook zo moeilijk om voor de eerste verjaardag van je kindje een cadeau te kopen? Wat moet je kopen voor een kindje dat 1 jaar wordt? Zoonlief speelt altijd met een bal. Hij heeft een kist vol speelgoed maar de ballen blijven favoriet. Daar kan hij zich uren mee vermaken. Tja, wat geef je dan? Zo kwamen we uit bij de schommel; kun je jarenlang plezier van hebben. Meneer heeft dus een schommel gekregen, die hij overigens prachtig vindt. Heerlijk geduwd worden door papa en mama, hoef je zelf niks te doen. En dat typeert hem. Hij houdt van aandacht en vertier om zich heen. Samen spelen is altijd leuker dan alleen en vermaakt worden is nog beter. De schommel was dus een succes.

De dag vloog om maar wij hebben genoten van zijn eerste verjaardag. Bijzonder en ontroerend. Je mag jezelf al een jaar lang mama noemen en je hebt de verantwoordelijkheid over zo’n klein prachtig kereltje gekregen. Dat is wel heel bijzonder. En nu begint het echte opvoeden. Zoon heeft al een duidelijke eigen wil. Hij kan al driftig worden en het duidelijk laten merken als iets hem niet aanstaat. Hij heeft zelfs zijn eerste losse stapje gezet op zijn verjaardag, weer een mijlpaal. Wanneer zal hij los gaan lopen? Wanneer zal hij gaan praten? Ik geniet van elke ontwikkeling, al kan ik hem soms wel achter het behang plakken. Het is een prachtig kereltje en ik hou van hem!

En toen was de dag echt voorbij en was ik bekaf… ook deze mama heeft veel indrukken opgedaan. En de volgende dag gingen we gewoon verder met feestvieren, want… papa was jarig!