Annika Madelief

Mijn naam is Annika Schepers en ik ben 32 jaar. ik woon samen met mijn vriend Dimitri. We hebben twee kinderen, Senne (17-06-2007) en Lynthe(21-12-2008), twee vrolijke peuters. Ik werk parttime in het bedrijf van Dimitri en verzorg daar de marketing. Daarnaast geef ik mijn eigen kinderboekjes uit en schrijf ik, zoveel ik kan. Schrijven is altijd mijn passie geweest. Een van de dingen die ik zo leuk vind aan kinderen, is de fantasie die ze bezitten. Alles is nog nieuw en open, alles kan en niks is raar. Daar haal ik mijn inspiratie uit! Lynthe werd ziek toen ze drie maanden was. Een tijd vol onzekerheid. Waarschijnlijk heeft ze een genetische afwijking, waardoor haar lichaam van binnen ontstoken raakte. Juist wanneer je hele leven op zijn kop wordt gezet, vind je ergens de energie en kracht om iets heel anders met je leven te gaan doen. Dit resulteerde bij mij in de boekjes die ik uitgeef en een project voor kinderen in het ziekenhuis, dat nog in voorbereiding is, maar waar ik van overtuigd ben dat het gaat lukken dit bij ziekenhuizen te gaan implementeren, gezien de enthousiaste reacties. Het leuke van mijn leven is de onregelmatigheid. Werk en privé lopen soms door elkaar, ik ben flexibel in het indelen van mijn tijd. Misschien niet altijd goed voor mijn enigszins chaotische aard, maar het voelt wel vrij. Ik sport graag, winkel graag en luister het liefst de hele dag naar soulmuziek! Twitteren, Hyves en Facebook, ik doe het alledrie, een beetje zakelijk en veel privé. Maar buiten het scherm heb ik ook vriendinnen. Met hen deel ik lief en leed en veel onzin, het liefst met veel snaaigoed en een lekker glas wijn.

Het verhaal van Bea

Af en toe lees je een verhaal dat je niet loslaat. Het verhaal van Bea is zo’n verhaal. Dat mensen flexibel zijn en tegenslagen kunnen verwerken, dat weet iedereen. Maar wat als jou het allerergste overkomt, wat als je fijne, dagelijkse leven verandert in een nachtmerrie? Er zijn mensen die zelfs dan een kiertje licht in het donker vinden en dit licht kunnen waarderen. Ongeluk Ik interviewde Bea, een moeder van twee kinderen. Haar oudste …
Lees verder

Wat is Kerst eigenlijk?

Sinterklaas is al even onderweg naar Spanje, Kerst kan beginnen! “Mam, wanneer komt de kerstman?” vraagt mijn kleuterman. “Nou… die komt niet echt bij ons”, zeg ik. “Maar waarom kopen we dan een kerstboom?” Tsja, altijd praktisch, dat ventje van ons. Ik denk na. Wil ik hem nu gaan uitleggen dat Kerst niet om de Kerstman draait en al helemaal niet om cadeautjes? Bij ons niet, althans… Leg dat allemaal maar uit, wanneer hij folders, …
Lees verder

Consequent, niet consequent

Wij hebben een peutermeisje. Een echt meisje. Ze staat samen met me voor haar kast. “Wil je dit vandaag aan?” Ik laat haar een stoere jurk zien. “Nee, vind ik niet mooi!” klinkt het stellige antwoord. “Ach toe nou, dat is toch een prachtige jurk?” Nee, ikke die aan… ze wijst naar een zomerjurkje dat ik nog niet heb weggelegd voor de volgende gelukkige draagster, de dochter van mijn vriendin. Het is haar te klein …
Lees verder

Dierendag

Nationale Dierendag. De huisdieren worden in het zonnetje gezet vandaag. Honden krijgen een kluif, katten een speeltje, hamsters en konijnen een knaagstick… Nu ik zit te schrijven, denk ik terug aan mijn kindertijd. Ik zat op de kleuterschool en ik was een beetje verlegen. Het was dierendag en we mochten van de juf allemaal een knuffel of ons huisdier mee naar school nemen. Maar ik ging die dag voor de lunch niet naar huis. Oma …
Lees verder

Mijn eigen ik

In een periode van angst, onzekerheid en verdriet leer je vaak een nieuwe of andere “Ik” kennen. Dat kan een volledig tegenovergestelde “ik” zijn dan de vertrouwde. Mijn eigen ik, waar ik al jaren mee leefde, was er een van geduld, begrip en niet te snel ergens op reageren. Maar die hield het hoofd niet boven water. Begrip en geduld? Weg ermee! Ik reageerde wel snel, want dat was absolute noodzaak. In angstige tijden denk …
Lees verder

Vakantienapret

Twee volle wasmanden, etenswaren die aangebroken zijn en die je een plekje moet geven, kinderen die naar binnen rennen en hun speelgoed enthousiast door de kamer gooien, stapels post, waarvan drie van die enge blauwe enveloppen, die je door moet bladeren, een muffe geur in huis… ‘Waarom gingen we op vakantie?’ denk ik heel even. Echt heel even, want dan zit ik weer met mijn hoofd in Frankrijk. ’s Ochtends brood halen op de camping …
Lees verder

Vakantiepret

We zijn een kleine week op vakantie wanneer ik de kids vraag of ze opa en oma willen bellen. “Ja, ja!” roepen ze helemaal enthousiast. Vol ongeduld wachten ze tot er iemand opneemt. Ja, gelukkig, er klinkt een stem. Het is oma. Senne mag eerst wat vertellen. Ik zet nog snel het geluid op de speaker, zodat ik het gesprek gezellig kan volgen. “Hai oma, met Senn. Ik ben twee keer door een wesp gestoken.” “Oh …
Lees verder

Ronald Mc Donald

Een paar weken geleden was ik met Lynthe voor controle in het Wilhelmina Kinderziekenhuis in Utrecht. Na de afspraak op de poli, wilde ik nog even de nieuwe huiskamer zien. De Ronald Mc Donald Huiskamer. Wat ziet het er geweldig uit! De kamer is fris van stijl en er zijn verschillende gedeelten. Zo is er een televisiehoek met een bank, speelhoeken met keukens, er is een grote leestafel en een koffieautomaat. Er is zelfs een …
Lees verder

Mag zij even naar het toilet?

Ik dacht dat ik alle onderwerpen over kinderen hebben weleens had besproken, maar ik vergiste me. Tijdens de grote zomerschoonmaak van de peuterspeelzaal, vertelde een moeder dat ze die ochtend met haar peuter van amper drie jaar, niet naar het toilet mocht bij de Etos. Ongeloof alom. Alle moeders waren verontwaardigd en samen bedachten we allemaal gruwelijke, vieze wraakacties die we konden uithalen, mocht ons ooit zo’n onrecht worden aangedaan. Mijn zoon draagt al lang …
Lees verder

Vriendschap

Ze zijn er in allerlei soorten en maten: vrienden. Sommigen komen, sommigen gaan, sommigen blijven voor altijd. Iedereen hecht een andere waarde aan vriendschap. De één is na een aantal keer samen wat leuks doen bevriend, de ander noemt iemand na jaren samen optrekken nog steeds een kennis, of als je geluk hebt, een “goede” kennis. Ik las het volgende in een boekje en vond het de moeite waarde om te delen: “Je kunt oud en …
Lees verder