Pubers zijn gefascineerd door seks. Zo was het altijd en zo is het nog steeds. Door internet, porno en videoclips is het tegenwoordig cool om je als een slet of een pooier te gedragen. Maar niet alle tieners zien het verschil tussen fantasie en werkelijkheid. Zo ontstaat een pornografische jeugdcultuur waarin onvrijwillige seks en verkrachting steeds normaler worden. Zembla bericht erover in ‘De jungle van de tienerseks’.
Meisjes van 13 die jongens van 17 pijpen omdat dat van ze verwacht wordt en ze het ‘dus maar doen’. Jongens die emailadressen van meisjes uitwisselen die makkelijk zijn te krijgen: ‘het zijn toch hoeren’. Een prille verliefdheid van een 13-jarig meisje op één jongen die eindigt in een groepsverkrachting in een kelderbox. Wat voor tieners raken hierin verzeild? (Bron: NPS/VARA)
Ergens eind 2005. Ik keek naar de herhaling van een uitzending van Zembla. Ik had hem al eens gezien, samen met Jeroen. We spraken toen onze walging uit en lieten woordelijk geen spaan heel van het geteisem dat op ons beeldscherm voorbij kwam. Nu keek ik met Isabel op schoot. Ze lag dicht tegen me aan. Haar oogjes zakten langzaam dicht. Een zucht. Kort gewiebel van haar hoofdje zodat ze voor haar gevoel precies goed tegen m’n borst lag. Ze snurkte zachtjes in haar slaap, terwijl ik naar de televisie staarde. Jongens en meisjes van 13 in de wereld van seks. Geen wereld waarin ze blozend grinniken om wat ze toevallig op televisie voorbij zien komen, maar een wereld waarin ze via MSN afspraakjes maken om “het” te gaan doen. Spannend. Tot het moment van de afspraak aanbreekt en het meisje van de twee het toch niet ziet zitten. Ineens beseft dat ze maar pas 13 is. Maar haar “nee” van dat moment is voor de jongen in kwestie niet te bevatten. Ze lokte het zelf uit. Dus…
Langzaam dringt de geur van Isabels pasgewassen, zachte, blonde haartjes mijn neus in. Ik kijk omlaag en geef een kus op haar slapende babyhoofdje. Ik kan er niets aan doen: ineens prikken er tranen in mijn ogen. Hoe ga ik haar in hemelsnaam beschermen tegen die walgelijke wereld buiten?
Inmiddels zijn we zo’n zes jaar verder. Zes jaar van telkens weer een beetje loslaten. Voor het eerst naar de peuterspeelzaal, daarna voor het eerst naar school, fietsen zonder zijwieltjes, tussen de middag eten bij een vriendinnetje of vriendje, mee naar kinderfeestjes: Isabel heeft een heel eigen leventje zonder ons. En zo zal haar leven steeds meer eigen worden. Een middelbare school waar alleen heen gefietst gaat worden, schoolfeesten, discobezoekjes… vriendjes die haar op komen halen voor een avondje uit (daarom alleen al blijven wij voorlopig 1 hoog wonen – dan kunnen we foute vriendjes met een zetje zo de trap af duwen…) en uiteindelijk een eigen huisje en misschien wel een eigen man en kinderen.
En bij dit alles kunnen wij als ouders niet veel meer dan toekijken, vertellen wat ons het beste lijkt en vertrouwen hebben in onze kinderen dat ze het kunnen, dat ze hun heel eigen leventje in goede banen zullen leiden en al die nare gevaren zo goed mogelijk zullen omzeilen. En intussen hopen op vrede op aarde en afschaffing van de tienerseks
© Geschreven door Nathalie
Loading ...
Je moet ingelogd zijn om een krabbel te kunnen plaatsen.
Inloggen